“Zaharra, umea eta astoarean alegia”. Jon Luzuriaga Iurramendiren bertsoak, Bidasoako Hitzan.
ZAHARRA, UMEA ETA ASTOAREN ALEGIA
Egilea: Jon Luzuriaga Iurramendi
Doinuak: Manuel Narruk atzo esan dit C / Minberatu zaizkigu
Hemen jaitsi dezakezu Hemen jaitsi dezakezu1)
Adineko bat eta ume bat
astoa sokan lotuta
herrira doaz pausaon oinez
eguzkiak berotuta
baina zer pentsa eduki dute
ez daude eta ohituta
ume koadrilla bat hasi zaie
barrezka eta ohiuka:
2)
-Zuek leher eginda
ez ote zaudete?
oinez zabiltzatenez
ia ordubete.
Inuzente xamarrak
izango zarete
asto gainean ere
joan zaitezkete!
3)
Ustekabeko kritika entzun
dutelako adi-adi
asto gainera igo da haurra
eutsi nahian orekari
zaharrak berriz oinez ondoan
ekin dio bideari
herritar batzuk hasi bitarte
kontu eske umeari:
4)
-Tokia zaharrari
haurrak ebasteak
erakutsi dizkigu
zuon kontrasteak.
Tristura ematen du
pentsatzen hasteak
errespeturik ez du
egungo gazteak…
5)
Umiltasunez haien kritika
iristean belarrira
umea jaitsi eta zaharra
asto gainean jarri da
herrira heldu nahi zuten baina
ezin joan urrutira
bidean zeuden hiru agure
kexaka hasi baitira:
6)
-Haurrak hartu bitarte
halako jipoia
patxadaz pasa duzu
kaleko kantoia.
Adina izan arren
baduzu sasioa,
nola izan zaitezke
horren zeurekoia?
7)
Erdi betilun, erdi haserre
(badute aski motibo)
biak batera aberearen
bizkarrera dira igo
modu horretan bidean barna
jarraitu arren astiro
ohartzerako geldiarazi
dituzte biak berriro:
8)
-Biak astoan lasai
nik ez dakit nora
zoazten baina ezetz
iritsi inora…
Astoa lehertzear
doa maldan gora
halako kargarekin
laister itoko da.
9)
Bien artean besotan hartu
dute asto handi hura
eta zubia pasa behar den
unean dena da duda…
Asto gaixoa ikaratuta
errekara amildu da
dena ikusi duen andreak
hau esan die gustura:
10)
-Astoa bizkarrean
zuek ezin eutsi,
ikusi dudana nik
ezin dut sinetsi,
errekan zuengandik
dijoa ihesi
normala, besterik ez
zenuten merezi.
11)
Denei atsegin eman beharrez
eta azkenean larri
alegia hau besteen gisan
denotzat erakusgarri.
Etengabeko kritikei hobe
arreta txikia jarri
norberak bere zentzua ere
galtzen duelako sarri!
